Een tweetal weken geleden vroeg ik me af of ik als herstellend alcoholist dan echt anders ben dan anderen (zie ‘Ben ik dan echt anders?’). Het antwoord heb je ongetwijfeld wel gelezen. Ik zei ook dat de eerste stappen van herstel in bewustwording en aanvaarding schuilen (klinkt een beetje Bijbels, nietwaar?). Maar het is best wel interessant om daar even bij stil te staan.

Bewustwording, hoe doe je dat? Bewust worden is inzien dat ik een probleem heb, dat het zo niet verder kan. En in mijn geval kwam dat niet zo maar. Schade moest eerst aangericht worden, ik moest eerst keihard contact zoeken met de muur. Au, mijn hoofd!!! Een figuurlijke muur weliswaar, maar ze kwam toch hard aan. Eigenlijk klinkt het ook logisch dat je eerst moet vallen, vooraleer je terug kan opstaan hé. Ik drink, ik drink, en ik drink, maar alles blijft lekker doorlopen: ik ga ook gaan werken, ik eet, ik slaap, ik ga uit, ik besteed tijd aan mijn hobby’s, ik ben bij mijn familie. Alles loopt best lekker, dus dan ben je niet echt geneigd om ergens een probleem te gaan zoeken. Tot je valt …

Ik had niet hoeven te vallen. Dat is nog het domste stuk van alles. Een drie-tal jaren geleden was ik volledig aan het ontsporen. Mensen in mijn omgeving zagen het. En ze praatten met me, ze waarschuwden me. En ik, domme ik, ik zag het niet zo. “Het is allemaal zo erg niet, ik ga gewoon veel uit, en ja ik drink wel behoorlijk wat, maar ik kan op ieder moment stoppen. Ik heb het volledig onder controle! Ik ben maar één keer jong hé, ik moet er nu van profiteren. Zolang ik er geen last van heb, kan het geen kwaad. Zolang anderen geen hinder ondervinden van mijn escapades, kan het geen kwaad! Ik weet het beter dan jullie hé. Wat zouden jullie er nu van weten? Ik verslaafd raken? Dan denk ik niet!” Ha het brein van een verslaafde. Puik werk leverde ‘mijn beest’ toen. Hij stond al lang achter roer, en hij kon mij laten geloven dat ik nog steeds kapitein was van het schip.

En dan wordt je op een dag wakker in een ziekenhuis, nog niet goed wetend wat er gebeurd is, of welke schade je hebt aangericht. Oog in oog met de harde realiteit, waar ik toen zelfs enkel nog maar de vormen van kon zien. Al de rest bleef nog vaag.

Tja bewust worden is een harde noot om te kraken. En dan ben je er nog niet …

4 thoughts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s