“Hey Thomas, eventjes geleden dat we nog wat van je hebben gehoord?” … “Hoi Thomas, schrijf je niet meer? Moeten we ons zorgen maken?” … “Hey Thomas, alles goed? Is het echt wel goed met je? We hebben al even niets meer gelezen van je en worden wat ongerust”

JAAAA, het gaat goed met me!!! Even alle misverstanden uit de wereld helpen! HET GAAT GOED MET ME!!! Nuchter, gezond, blij, … Ik stel het goed 😉

Het is inderdaad al even geleden dat ik nog eens een artikeltje schreef. Hoe komt dat? Ik weet het niet …

Eigenlijk weet ik het wel. Laten we zeggen dat de dagelijkse beslommeringen van het leven me langzaamaan weer hebben ingehaald. De laatste maanden kwam ik amper nog aan schrijven toe. Geen tijd, geen zin, te moe, te veel andere dingen aan mijn hoofd, weeral geen zin, … Ik werd volledig opgeslokt door de vluchtigheid van de dagen. Slecht gevoel? Nee zeker niet. Komende uit een turbulente periode, kan ik nu echt wel genieten van wat rustiger vaarwater.

En geleidelijk aan worden de scherven gelijmd. Alle schade herstellen die ik aangericht heb, kan ik niet.  Alle pijn wegnemen die ik sommigen heb aangedaan, kan ik niet. De klok terugdraaien kan ik niet. Maar ik sta er terug. Hier en nu, vandaag! En nu kan ik wel trachten niet meer dezelfde fouten te maken. De scherven oprapen en opnieuw proberen er wat van te maken. En hoera, ik kan al bijna terug …

Ik ben aan het uitwijden. Terug naar het schrijven over het schrijven (vreemde gedachtekronkel). Ja, ik had genoeg excuses genoeg om zeker NIET te schrijven, die laatste maanden. Flauwe excuses hé? Zeker als je weet dat ik werkelijk graag schrijf. En als je iets graag doet, moet je daar verdorie tijd voor maken, nietwaar? “Dus ik zal volgend weekend nog eens wat schrijven” zei ik tegen mezelf “Eigenlijk past volgende week beter”. … Tot…

Vanochtend sprong ik uit bed. Ik wreef mijn ogen uit, keek naar buiten, zag dat de wereld nog heel was, besloot voor de verandering mezelf maar eens een heerlijk kopje koffie te zetten, en kroop met mijn tas achter het computerscherm. Ik wilde zekerheid vinden op het WereldWijdeElektronischeWEB dat de wereld ook elders nog even heel was, zoals het er door mijn venster uitzag. Ik deed een bijzondere ontdekking.

Een mailberichtje, iemand die op de blog had gereageerd. Slurpend aan mijn koffie las ik haar mail-berichtje. En er gebeurde wat magisch! Ik voelde opnieuw de kracht van de blog, die helende kracht, dat gevoel niet alleen te zijn, een virtuele knipoog, een elektronische schouderklop, maar ook mijn spiegelbeeld in de woorden van een onbekende … En het werd heel duidelijk, vandaag ga ik een nieuw artikeltje schrijven! Dankjewel onbekende Ine!

En hier zit ik dan. Het gaat goed met me. Ik ben nuchter. Mijn beest loopt hier natuurlijk nog rond. Ik geloof niet dat ie ooit nog zal vertrekken. Maar hij neemt het niet over, daar gaat het om! Hij neemt de controle niet over – ik aanvaard en respecteer het gegeven dat hij er is, en een deel van mij uitmaakt. Een interessante wisselwerking waar ik toch dagelijks mee bezig ben. Er zijn goede dagen, maar er zijn ook nog steeds minder goede dagen. Misschien hoort het zo te zijn hé? Moesten we geen slechte dagen meer hebben, hoe zouden we dan die goede dagen nog weten te appreciëren?

Stap voor stap helen de dingen, heel ik, heelt mijn wereld. Ik tracht in waarheid met mezelf verder te gaan. Ik tracht in waarheid opnieuw in mijn wereld te gaan staan. En weet je wat? De mensen die het goed met me voorhebben, die me steunen, krijg ik niet meer op mijn beide handen geteld. En dat is een prettig gegeven. Ik tracht in waarheid met mezelf verder te leven, dan zijn de zaken die ik nog op mijn weg zal kruisen, ook gewoon echt en eerlijk. Motivatie genoeg om nuchter te blijven.

7 thoughts

  1. T., omdat je reeds flink wat stappen hebt gezet, hoef je je heus niet te verontschuldigen.
    Het vinden van “een nieuwe balans” vergt echt wel enige tijd. Geniet maar van de kleine dingen. Op een dag zal je terugkijken en beseffen dat dit juist grote dingen waren. Belangrijk ook om in jezelf en alles wat je bent te geloven. Weet dat er diep van binnen iets zit dat krachtiger is dan ieder obstakel. Wees maar lekker jezelf! Een originele T. is altijd meer waard dan een kopie. Het zijn immers niet de sterksten of de slimsten die overwinnen, maar degene die zich het best aanpassen aan verandering.
    Mijn eindeloos respect hoe je met een bepaalde – zo emotioneel beladen – situatie omgaat. Geloof me, het is weinigen gegeven. Vergeet bovenal niet dat geduld niet over wachten gaat, maar over de vaardigheid om een positieve houding te behouden tijdens het wachten.
    Fijn te hebben leren kennen. Keep up the good work, fellow! Groeten.

    Like

  2. Graag gedaan 🙂 Fijn te weten dat een paar kleine woorden toch ergens effect hebben hè.

    Vreemd om te lezen: zonder kwaad kan er geen goed zijn. Is zowat mijn levensmoto en de samenvatting van mij visie op alles.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s